‘Stel, we ontmoeten iemand, die zich duidelijk niet goed
voelt, die lichamelijk, geestelijk en sociaal ongezond is – wat doen we
dan als christenen? Er zijn drie mogelijkheden:
1. Sommigen zijn ervan overtuigd, dat de patiënt
na een in volledig (geloofs)vertrouwen uitgevoerde geestelijke bediening,
zoals gebed, het opleggen van handen en zalving met olie, onmiddellijk
moet genezen en daarna gezond blijven. Soms moet zo’n bediening herhaald
worden, mocht hij toch weer ziek worden, totdat hij – om zo om en nabij
de zeventig – zal sterven, omdat ‘het de mensen eenmaal beschikt is te
sterven…’ (Hebr.9:27). Ook de psalmist vertelt ons, dat we maar ongeveer
70 jaar te leven hebben (Ps.90:10). De Heer droeg zijn discipelen op om
de zieken te genezen en alle dingen zijn mogelijk voor degene, die gelooft.
2. We kunnen onze patiënt vertellen, dat de Heer
de wereld van voedsel voorzien heeft, maar dat wij het wel moeten oogsten.
Zo heeft Hij ook de medische wetenschap gegeven en de artsen, we hoeven
dus niet anders te doen dan daar een beroep op te doen.
Ik vermoed, dat niemand echt gelooft, dat één
van deze twee uitersten werkelijk houdbaar is: de eerste zou de medische
wetenschap overbodig maken, de tweede zou de rol van de kerk in het proces
van genezing geheel en al ontkennen. Daarom
3. moet er een tussenweg zijn, die zowel overeenstemt
met de bijbel als met onze ervaring. Daarover gaat dit boekje.’
Michael Botting is predikant van Aldford en Bruera en
Directeur toerustingswerk in Chester